Four Love Songs, op. 5: for Soprano and Piano




Four Love Songs, op. 5: for Soprano and Piano (1997)

Lyrics: Katerina Stamatelos.

Duration: 9 minutes.







World Premiere Information


Karin Laine, soprano

Katerina Stamatelos, piano

Composers’ Workshop Concert, Clapp Recital Hall, The University of Iowa, School of Music, Iowa City, IA, February 23, 1997.




Program Notes


When the premiere of the Four Love Songs took place, my composition classmates (mostly young men!) gathered around me to ask me "who" had inspired this poetry! I answered to them "nobody": and it was a fact. The poems were written during my adolescence (between 15 and 17 years old!). I had not known "love" yet. So, even for me, this poetry was perplexing. I reflected a lot about the question set by my classmates and, finally, I understood. The poetry clearly referred to a strong love experience of the...past! But, which past??? That was the main question.

At that time, I believed in reincarnation (I don't anymore). Under this perspective, this poetry made sense: it was a clear narration about the loss of a very strong love. Of a love that had waited for eons to be reborn: the poetry spoke of the longing for a reunion with my "Beloved One"!

The Beloved-One-That-Never-Came: the naivete of adolescence...


THE POETRY
(in the original Greek)

                      SONG I

Γλυκό ξαγνάντεμα του Αγνωστου

Απο την κουπαστή

Θαρρώ πως βλέπω

Τ απόμακρο λιμανάκι μου

Λουσμένο

Στο δικό του φώς...

Είναι το κύμα

Που μουρμουρίζει έτσι;

Πόσο γρήγορα χτυπά

Η καρδιά σου!

Ποιά ευτυχία ειναι μεγαλύτερη

Απο τούτη δώ;

Η θάλασσα...το βράδυ...

Το τραγούδι των χειλιών

Που αποξεχάστηκαν

Στ ονείρατό τους...



              SONG III

Κύματα σπάζουν

Μπροστά στα πόδια

Στάσου ψυχή μου

Εδώ σιμά,

Τα χνάρια σου όλα

Πάνω στην άμμο

Γεμίζουν τώρα

Με σιγαλιά.

Στα βράχια πάνω

Δάκρυα κυλήσαν

Η νύχτα στἀθηκε

Διστακτική,

Τα δάκρυά μας

Γίναν βροχούλα

Τα βλέμματά μας

Πάνω στη γή.

Το κύμα σπάζει

Η νύχτα φεύγει

Κι εγώ προσμένω

Τη χαραυγή,

Μές στα μαλλιά σου

Μές στη ματιά σου

Και στ όνειρό μας

Που καρτερεί.



                      SONG II


Σε είδα

Καθως η θλίψη μου έπαιρνε

Το δρόμο του γυρισμού

Πίσω

Στην καρδιά μου.


Σε είδα

Κι ήσουν χλωμή

Δέν με γνὠρισες;

Γιατί πέρασες απο μπροστά μου

Σα ξένη;


Αγάπη,

Ημουν εγώ που σ ανάστησε

Στη ζέστα της καρδιάς

Ημουν εγώ που τόσες φορές

Σε έκρυψε

Πίσω απ το ροδαλό

Παιδιάτικο χαμόγελο,

Για να μή σε πάρει

Ο άνεμος.


Κοιτάχτε τα χέρια μου

Δέν μισούν

Δέν αγαπούν

Είναι παγωμένα.

Αν αρπάξουν τ όνειρο,

Θα τους γλυστρίσει

Ανάμεσα απ τα δάχτυλα.

Αν αδρανήσουν,

Θα πήτε πως δεν ήταν

Δυνατά.


Θα τα λούσω

Στο χάδι της ματιάς σου

Για ν ακούσω

Μόνο μιά φορά

Να χτυπάει το αίμα

Στις φλέβες τους.



Song IV

Σε νιώθω

Μέσα στο αίμα μου

Μέσα στις φλέβες μου

Ξέχωρο...

Μακρυνό...

Καθάριο...


Σιμά στη θύμησή σου

Αποθέτω το είναι μου

Να τρέμει

Καθώς η σιωπή μ αδράχνει...

Πάνω στα μάτια σου

Στηλώνω τα δικά μου

Κλαίγοντας

Μη φύγουν...




Ψυχή μου


Τί κι άν σ έχει πάρει

Ο πόνος

Τί κι άν σ απειλεί

Η δύση

Σ έχω δέσει κάπου

Στο χρόνο


Κάπου


Σ ένα γαλάζιο ουρανό...



The Recording

The recording of this composition was done during the live performance of the work at its world premiere, as stated above.


                                                         Four Love Songs on AMAZON